كه از اخوان صادر شود [ ! ] . و تجاهر بر هيچ معصيتى نكنند و از احترام شرع ، دقيقه فرو نگذارند ، و سخن بد در حق يكديگر نشنوند ، مگر آنكه از او دفع كنند و در اين امر تا مىتوانند مبالغه نمايند و يكديگر را حرمت بدارند با كمال بىتكلفى و انبساط [ كه ] گفته‌اند « ترك الادب بين الاخوان من الادب و من لم ينبسط مع اخوانه فى المباحات ، احشمهم » . و به سببى از اسباب دنيا از يكديگر متغير نشوند ، و بر مطيع و عاصى شفقت يكسان برند ، و كتمان اسرار يكديگر نمايند ، و وفا به عهد و وعد يكديگر واجب دانند ، و با يكديگر به حسن خلق وسعت صدر معاشرت كنند . ففى الحديث « ان اللّه يبغض المعبّس في وجه اخوانه » « 1 » . و حضرت أمير المؤمنين - عليه السلام - فرمود كه از حضرت رسول [ ص ] سؤال كردند از حسن خلق ، فرمود « ان تعطي من حرمك و تصل من قطعك و تصفح عمّن ظلمك و تحسن لمن أساء اليك » « 2 » . و حق تعالى در قرآن مىفرمايد كه « ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ » « 3 » . و به حقيقت اين خصلتى است بس شريف كه هيچ كس به كنه شرف آن نرسد چه ، صاحب آن خويش را ، فضيلت ثابت كند و از خصمش رذيلت زايل گرداند [ و ] بر او غالب شود به قوت دل ، خصم نفس را و نفس خصم را بشكند . و لهذا حق تعالى مىفرمايد « وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا

--> ( 1 ) - مستدرك الوسائل ج 2 ص 61 چاپ قديم . ( 2 ) - الخصال ص 121 ، 124 ، اعلام الدين ص 133 . ( 3 ) - فصلت / 34 .